آیا تنظیم کننده های شل را با ترمز تنظیم شده یا رها شده تنظیم می کنید؟

پاسخ مستقیم: ترمزها برای تنظیم Slack الفdjuster آزاد شدند

هنگام تنظیم a تنظیم کننده شل ، ترمزها باید کاملاً رها شوند. این روش صحیح هم برای تنظیم کننده های لقی دستی و هم برای راه اندازی اولیه تنظیم کننده های لقی خودکار است. با رها شدن ترمزها، کفشک‌های ترمز از درام دور می‌شوند و به تنظیم‌کننده این امکان را می‌دهند که میل بادامک و میل بادامک را آزادانه بدون اتصال یا ایجاد خوانش‌های نادرست حرکت دهد. تلاش برای تنظیم با ترمزهای اعمال‌شده، کشش و اصطکاک فنر را ایجاد می‌کند که سستی واقعی سیستم را می‌پوشاند و در نتیجه یک ترمز تنظیم نادرست ایجاد می‌کند که می‌تواند کشیده شود یا با نیروی کافی درگیر نشود.

این قانون در سیستم‌های ترمز بادی در کامیون‌های تجاری، تریلرها و اتوبوس‌ها اعمال می‌شود - هر وسیله نقلیه‌ای که تحت مقررات FMCSA تحت 49 CFR قسمت 393 اداره می‌شود. تنظیم ترمز مستقیماً بر مسافت توقف تأثیر می‌گذارد. ترمزی که حتی کسری از اینچ در حرکت میله فشاری تنظیم نشده باشد، می تواند اثربخشی ترمز را به طور قابل توجهی کاهش دهد، به ویژه در هنگام توقف های اضطراری که زمان بندی ثابت ترمز در همه محورها حیاتی است.

درک اینکه چرا ترمزها باید رها شوند - نه فقط باید رها شوند - به تکنسین ها کمک می کند از اشتباهات رایج جلوگیری کنند و از نتایج قابل تکرار در خودروها و پیکربندی های مختلف ترمز اطمینان حاصل کنند.

آنچه که یک تنظیم کننده Slack در واقع انجام می دهد

A تنظیم کننده شل بازوی اهرمی است که میله فشار محفظه ترمز را به میل بادامک ترمز متصل می کند. وظیفه اصلی آن تبدیل حرکت خطی میله فشاری به نیروی چرخشی روی S-cam است که به نوبه خود کفش های ترمز را به سمت بیرون در برابر درام هل می دهد. "سستی" که مدیریت می کند به سفر آزاد در سیستم اشاره دارد - شکاف بین کفشک های ترمز و سطح درام زمانی که ترمزها اعمال نمی شوند.

با فرسودگی لنت های ترمز به مرور زمان، فاصله بین کفشک و درام افزایش می یابد. اگر تنظیم کننده لقی برای جبران تنظیم نشده باشد، میله فشار باید قبل از درگیر شدن ترمزها، مسافت بیشتری را طی کند، که پاسخ ترمز را به تاخیر می اندازد و نیروی گیره را کاهش می دهد. به همین دلیل است که بازرسی و تنظیم منظم طبق مقررات خودروهای تجاری فدرال و ایالتی الزامی است.

دو نوع تنظیم کننده شل در استفاده رایج وجود دارد:

• تنظیم کننده های شلی دستی - نیاز به تنظیم دستی دوره ای با استفاده از آچار دارد. آنها به دلیل سایش آسترها خود به خود اصلاح نمی شوند و باید در فواصل زمانی منظم بررسی و تنظیم شوند.
• تنظیم کننده های خودکار شل (ASA) - طراحی شده برای حفظ تنظیم صحیح ترمز به طور خودکار در هنگام سایش لنت ها. با این حال، آنها هنوز هم نیاز به راه اندازی اولیه صحیح و بازرسی دوره ای دارند تا تأیید شود که به درستی کار می کنند.

هر دو نوع هندسه اساسی و اصول اهرمی مشترک دارند، به همین دلیل است که روش تنظیم - ترمز آزاد شده، زاویه صحیح میله فشار، گشتاور مناسب - برای هر دو اعمال می شود.

چرا ترمزها باید در حین تنظیم رها شوند؟

دلیل مکانیکی رها شدن ترمزها در هنگام تنظیم لقی به مقاومت و هندسه مربوط می شود. هنگامی که ترمزها اعمال می شوند، محفظه ترمز تحت فشار قرار می گیرد و میله فشاری کشیده می شود. S-cam چرخیده است و کفش‌های ترمز را با نیروی قابل‌توجهی محکم به درام فشار می‌دهد - اغلب چندین هزار پوند بار گیره. در این حالت:

• چرخ دنده حلزونی تنظیم کننده شل تحت بار است و چرخاندن آن بدون آسیب رساندن به مکانیزم تنظیم کننده بسیار دشوار است.
• هر تنظیمی که انجام شود، اندازه گیری موقعیت بارگیری است، نه فاصله واقعی در حالت استراحت بین کفش و درام.
• هنگامی که ترمزها پس از تنظیم تحت بار آزاد می شوند، کفشک ها ممکن است متفاوت از آنچه انتظار می رود جمع شوند و تنظیم نادرست باقی بماند.
• این خطر وجود دارد که تنظیم کننده به عقب برگردد یا آچار لیز بخورد و باعث آسیب به تکنسین شود.

با رها شدن کامل ترمزها و خروج فشار هوا از محفظه، میله فشاری جمع می شود، S-cam در وضعیت استراحت خود قرار دارد و کفشک های ترمز توسط فنرهای برگشتی از درام دور می شوند. چرخ دنده حلزونی تنظیم کننده آزادانه می چرخد ​​و هر چرخش تنظیم کننده مستقیماً با تغییر طول حرکت میله فشار در حالت استراحت مطابقت دارد. این تنها شرطی است که تحت آن می توان یک تنظیم دقیق و قابل تکرار انجام داد.

برای ایمنی در هنگام تنظیم، همیشه چرخ ها را خفه کنید و مطمئن شوید که ترمز دستی از محور خاصی که روی آن کار می شود آزاد شده است. در خودروهایی که دارای ترمز دستی فنری هستند (معمولاً در محورهای محرک)، ترمز دستی ترمز دستی را به صورت مکانیکی نگه می‌دارد - این ترمز باید قبل از تنظیم کننده‌های شلی ترمز در آن محور رها شود.

گام به گام دستی روش تنظیم Slack Adjuster

تنظیم دستی لقی زمانی که به درستی انجام شود یک روش ساده است. مراحل زیر برای سیستم‌های ترمز درام S-cam اعمال می‌شود که رایج‌ترین پیکربندی در خودروهای تجاری آمریکای شمالی باقی مانده است.

ابزار مورد نیاز

• جغجغه یا نوار شکن درایو 3/8 اینچی یا 1/2 اینچی
• سوکت یا آچار با اندازه صحیح برای پیچ تنظیم کننده (معمولاً 9/16 اینچ یا 5/8 اینچ)
• خط کش یا گیج ترمز
• گیره چرخ

رویه

1. خودرو را روی یک سطح صاف پارک کنید و تمام چرخ ها را محکم ببندید.
2. همه ترمزها را رها کنید - ترمزهای سرویس و ترمز دستی. مطمئن شوید که سیستم هوا به طور کامل شارژ شده است (معمولاً 100-120 PSI).
3. میله فشار را در نمای محفظه ترمز با یک نشانگر رنگ یا گچ علامت بزنید تا یک نقطه مرجع ایجاد شود.
4. از دستیار بخواهید فشار کامل ترمز سرویس (تقریباً 90 PSI در محفظه ترمز) را فشار داده و نگه دارد، در حالی که حرکت میله فشار را از نقطه مرجع مشخص شده تا موقعیت جدید اندازه گیری می کنید.
5. قبل از هر گونه تنظیمی دوباره ترمزها را رها کنید.
6. پیچ تنظیم را روی تنظیم کننده شل قرار دهید - روی بدنه تنظیم کننده قرار دارد که اغلب با یک چکمه لاستیکی پوشانده می شود. در صورت وجود چکمه را بردارید.
7. پیچ تنظیم را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید تا سفت شود (کاهش لقی). هر چرخش کامل پیچ، بسته به مدل تنظیم کننده، تنظیم کننده را تقریباً 1/4 تا 1/2 اینچ از مسیر میله فشار جلو می برد.
8. هنگامی که مقاومت جزئی احساس کردید سفت کردن را متوقف کنید - کفش های ترمز فقط با درام تماس می گیرند. سپس تنظیم کننده را با 1/4 چرخش خارج کنید تا فاصله مناسب ایجاد شود.
9. با فشار دادن مجدد ترمز، ضربه را دوباره بررسی کنید. تأیید کنید که سکته مغزی در محدوده قانونی برای اندازه اتاقک است.
10. برای محافظت از مکانیسم در برابر آلودگی، چکمه لاستیکی را روی پیچ تنظیم کننده قرار دهید.
11. چرخ را با دست بچرخانید تا مطمئن شوید که درام آزادانه و بدون کشیدن کفش های ترمز می چرخد.

بررسی چرخش چرخ در پایان روش بسیار مهم است. درامی که آزادانه نمی‌چرخد، نشان می‌دهد که کفش‌ها روی درام کشیده می‌شوند، که باعث گرم شدن بیش از حد، تسریع سایش آستر و محو شدن احتمالی ترمز در حین کارکرد خودرو می‌شود.

محدودیت‌های قانونی سکته مغزی بر اساس اندازه اتاقک

مقررات فدرال تحت 49 CFR 393.47 حداکثر ضربه میله فشار مجاز را برای هر اندازه محفظه ترمز مشخص می کند. تجاوز از این محدودیت ها در بازرسی تخلفی است که می تواند منجر به خارج شدن خودرو از سرویس شود. جدول زیر متداول‌ترین اندازه‌های محفظه و حداکثر محدودیت ضربه‌ای آنها را فهرست می‌کند:

محفظه‌های ضربه‌ای بلند با برچسب مستطیلی روی محفظه یا حلقه گیره‌ای که بلندتر از محفظه استاندارد با همان اندازه است، قابل شناسایی هستند. هنگام اندازه‌گیری محفظه ضربه‌ای طولانی، از محدودیت‌های استاندارد ضربه استفاده نکنید - این یک خطای رایج بازرسی است که منجر به محکوم کردن ترمز درست تنظیم شده یا بدتر از آن عبور از ترمز خارج از تنظیم می شود.

تنظیم‌کننده‌های خودکار شل: راه‌اندازی، بازرسی و خرابی‌های رایج

از سال 1994 بر اساس مقررات FMCSA، تنظیم کننده های خودکار شلی در خودروهای تجاری جدید در ایالات متحده مورد نیاز است. با وجود اینکه "اتوماتیک" نامیده می شوند، نیاز به نصب اولیه صحیح و بازرسی منظم دارند. آنها نیاز به تعمیر و نگهداری سیستم ترمز را برطرف نمی کنند - آنها چرخش دستی دوره ای یک پیچ تنظیم کننده را با مکانیزم داخلی جایگزین می کنند که سایش آستر را به طور تدریجی در طول هر ترمزگیری جبران می کند.

راه اندازی اولیه تنظیم کننده شل خودکار

هنگام نصب یک تنظیم کننده شلی خودکار جدید یا دنبال کردن خط ترمز، تنظیم کننده باید به صورت دستی تنظیم شود تا فاصله اولیه ایجاد شود. این تنظیم اولیه با ترمزهای آزاد شده انجام می شود و از همان منطق تنظیم کننده دستی پیروی می کند. اکثر تولید کنندگان مشخص می کنند:

• هگز تنظیم دستی (اغلب 9/16 اینچ) را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید تا زمانی که کفشک های ترمز با درام تماس پیدا کنند - افزایش مقاومت را احساس خواهید کرد.
• 1/2 چرخش را عقب بکشید تا فاصله کفش تا درام ایجاد شود.
• ترمزها را چند بار فشار دهید و رها کنید تا مکانیزم اتوماتیک چرخیده و موقعیت کار خود را پیدا کند.
• برای تأیید اینکه در محدوده قانونی است، ضربه میله فشار را اندازه بگیرید.

پس از راه اندازی اولیه، تنظیم کننده شل خودکار باید بدون دخالت دستی، تنظیم صحیح را حفظ کند. اگر حرکت میله فشاری در خودرویی با تنظیم‌کننده‌های خودکار به طور مداوم از مشخصات خارج شده باشد، این نشانه‌ای از یک مشکل است - نه ماشه‌ای برای تنظیم دستی تنظیم‌کننده به‌گونه‌ای که گویی یک نوع دستی است.

چرا هرگز نباید یک تنظیم کننده خودکار شل را در سرویس به صورت دستی تنظیم کنید؟

این یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین نکاتی است که در مورد تنظیم‌کننده‌های خودکار شلی اشتباه برداشت می‌شود. اگر تنظیم کننده شل خودکار به طور مکرر از تنظیم خارج شود، پاسخ صحیح این است که علت اصلی را پیدا کرده و برطرف کنید - نه اینکه تنظیم کننده را به صورت دستی به مشخصات بازگردانید.

تنظیم دستی یک تنظیم کننده شل خودکار در سرویس مشکل اصلی را پنهان می کند و می تواند به مکانیزم داخلی کلاچ آسیب برساند و باعث تنظیم بیش از حد تنظیم کننده و در نتیجه کشیدن ترمزها شود. علل اصلی خرابی تنظیم کننده خودکار شلی عبارتند از:

• لنت ترمز فرسوده یا ترک خورده است - آسترهایی که بیش از ضخامت قابل استفاده فرسوده می شوند باعث حرکت بیش از حد می شوند که تنظیم کننده نمی تواند به طور کامل آن را جبران کند.
• اجزای ترمز فونداسیون شل یا فرسوده - بوش های فرسوده میل بادامک، عنکبوت ترک خورده (حامل ترمز)، یا پین های لنگر فرسوده امکان حرکتی را فراهم می کند که تنظیم نادرست را تقلید می کند.
• طول میله فشار نادرست - اگر میله فشاری با میله ای با طول نادرست جایگزین شود، هندسه تنظیم کننده شل خاموش است و مکانیزم خودکار نمی تواند به درستی کار کند.
• مکانیسم تنظیم کننده توقیف یا منجمد - خوردگی داخلی، عدم روغن کاری یا آلودگی می تواند از درگیر شدن صحیح کلاچ تنظیم خودکار جلوگیری کند.
• تنظیم کننده اشتباه برای برنامه - تنظیم کننده های شل بر اساس طول بازو و نوع clevis رتبه بندی می شوند. استفاده از تنظیم کننده با طول بازوی نادرست، اهرم مکانیکی را تغییر می دهد و بر اندازه گیری ضربه تأثیر می گذارد.

زاویه و هندسه Pushrod: چرا مهمتر از آن چیزی است که اکثر تکنسین ها می دانند

حتی اگر ترمزها به درستی در حین تنظیم رها شوند، یک تنظیم کننده شل که در زاویه نامناسبی قرار گرفته باشد، حداکثر بازدهی ترمزگیری را ارائه نمی دهد - صرف نظر از اینکه ضربه میله فشار چقدر دقیق تنظیم شده است. رابطه بین میله فشار و بازوی تنظیم کننده شل یک ملاحظات هندسی مهم است که اغلب نادیده گرفته می شود.

برای حداکثر مزیت مکانیکی، هنگامی که ترمزها کاملاً اعمال می شوند، بازوی تنظیم کننده شل باید عمود بر میله فشار باشد. . در نقطه کاربرد کامل، زاویه 90 درجه بین بازوی تنظیم کننده و میله فشار، بیشترین گشتاور چرخشی را روی میل بادامک ایجاد می کند. اگر بازو در حالت اعمال کامل 80 درجه یا 100 درجه باشد، گشتاور خروجی کاهش می یابد - گاهی اوقات به طور قابل توجهی.

در عمل، دستیابی به دقیقاً 90 درجه در هنگام اعمال کامل به این معنی است که بازوی تنظیم کننده باید کمی گذشته از 90 درجه (به سمت موقعیت جمع شده) در هنگام رها شدن ترمزها قرار گیرد، به طوری که همانطور که میله فشار در طول اعمال می شود، بازو از عمود عبور می کند. بسیاری از سازندگان توصیه می کنند که بازوی تنظیم کننده شل به عنوان دستورالعمل راه اندازی، تقریباً 5 تا 10 درجه از عمود بر عمود باشد.

هندسه نادرست معمولاً ناشی از موارد زیر است:

• استفاده از یک تنظیم کننده شل با طول بازوی اشتباه برای موقعیت نصب محفظه ترمز
• تعویض میله فشار با یکی با طول نادرست بدون تغییر مکان محفظه ترمز
• براکت نصب محفظه ترمز که خم شده یا تعمیر شده است و دیگر در موقعیت صحیح قرار ندارد

بازرسی قبل از سفر: چگونه رانندگان می توانند مشکلات تنظیم کننده شل را شناسایی کنند

رانندگان تجاری که وسایل نقلیه مشمول مقررات FMCSA را اداره می کنند ملزم به انجام بازرسی های قبل از سفر هستند که شامل بررسی تنظیم ترمز می شود. تحت 49 CFR 392.7، راننده باید قبل از رانندگی مطمئن باشد که وسیله نقلیه در شرایط کارکرد ایمن است. تنظیم ترمز بخش کلیدی این بررسی است.

رانندگان می توانند با استفاده از روش زیر یک بررسی عملی بدون ابزار انجام دهند:

1. با خودرو پارک شده، موتور خاموش و سیستم هوا کاملاً شارژ (100 PSI یا بالاتر)، چرخ‌ها را خفه کنید.
2. فشار کامل ترمز را فشار دهید و نگه دارید - از یک همکار بخواهید که پدال ترمز را کاملاً فشار داده باشد یا از ابزار نگهدارنده پدال ترمز استفاده کند.
3. با وسیله نقلیه راه بروید و به صورت بصری هر میله فشاری را مشاهده کنید. به دنبال میله‌های فشاری باشید که بسیار دورتر از سایرین کشیده شده‌اند - این نشان‌دهنده ضربه بیش از حد آن ترمز است.
4. تنظیم کننده های شل را بررسی کنید که به نظر می رسد در یک موقعیت بسیار زاویه دار قرار دارند، که می تواند نشان دهنده مشکلات هندسی یا مکانیزم مسدود شده باشد.

از رانندگان انتظار نمی رود که خودشان تنظیمات را در طول بازرسی قبل از سفر انجام دهند - این نقش یک مکانیک واجد شرایط است. با این حال، شناسایی یک وضعیت خارج از تنظیم ظاهری آشکار و خارج کردن خودرو از سرویس برای تعمیر قبل از رانندگی، هم یک تعهد قانونی و هم یک مسئولیت ایمنی است.

یک میله فشاری که بیش از 2 اینچ در یک محفظه استاندارد نوع 30 امتداد دارد، طبق استانداردهای فدرال تنظیم نشده است و تا زمانی که اصلاح نشود، خودرو نباید رانده شود. این یک توصیه نیست - این یک تخلف است که می تواند منجر به جریمه، سفارشات خارج از سرویس و افزایش مسئولیت در صورت بروز حادثه شود.

اشتباهات متداول در هنگام تنظیم Slack Adjuster

حتی تکنسین های با تجربه نیز در الگوهایی قرار می گیرند که منجر به تنظیم نادرست ترمز می شود. خطاهای زیر از جمله مواردی هستند که اغلب در طول بازرسی ترمز مشاهده می‌شوند و می‌توانند منجر به ترمزهایی شوند که یک بررسی سریع بصری را پشت سر می‌گذارند اما در شرایط عملیاتی واقعی به درستی عمل نمی‌کنند.

تنظیم با ترمز دستی اعمال شده

در سیستم‌های ترمز دستی با فنر (SAPB)، فنر داخل محفظه پارک هنگامی که فشار هوا برداشته می‌شود، ترمز را به صورت مکانیکی اعمال می‌کند. بسیاری از تکنسین‌ها چرخ‌ها را خفه می‌کنند و هوا را از مدار پارک خارج می‌کنند تا ترمزهای فنری را برای بی‌حرکتی چرخ تنظیم کنند، سپس سعی می‌کنند تنظیم‌کننده شلی ترمز سرویس را روی همان محور تنظیم کنند. ترمز فنری از طریق همان S-cam و کفشک ها نیرو وارد می کند، به این معنی که ترمز سرویس به طور جزئی یا کامل اعمال می شود. هرگونه تعدیل در این شرایط نادرست خواهد بود.

عدم بررسی کشیدن درام پس از تنظیم

عقب انداختن تنظیم کننده 1/4 دور بعد از تماس کفش با درام یک راهنما است، نه تضمین. هندسه ترمز، تغییر قطر درام، تغییر ضخامت پوشش روی کفشک، و وضعیت فنرهای برگشتی، همگی بر میزان فاصله واقعی تأثیر می‌گذارند. پس از تنظیم، همیشه درام را با دست بچرخانید تا مطمئن شوید که آزادانه می چرخد. طبلی که برای چرخاندن با دست به بیش از تلاش سبک نیاز دارد در حال کشیدن است.

استفاده از محدودیت سکته طولانی در یک اتاقک استاندارد

یک محفظه استاندارد نوع 30 دارای حداکثر سکته مغزی 2.0 اینچ است. یک محفظه ضربه ای بلند نوع 30 حداکثر 2.5 اینچ دارد. اشتباه گرفتن این دو خطای جدی است. اگر یک محفظه استاندارد با محدودیت 2.5 اینچی اندازه گیری شود، ترمز با ضربه 2.3 اینچی - که به طور قابل توجهی تنظیم نشده است - به اشتباه از بازرسی عبور می کند. برچسب‌های شناسایی محفظه باید همیشه قبل از ثبت اندازه‌گیری‌های سکته بررسی شوند.

اندازه گیری سکته مغزی در فشار کمتر از کاربرد کامل

ضربان میله فشار باید با فشار کامل ترمز سرویس - تقریباً 90 PSI در ورودی محفظه اندازه گیری شود. اندازه‌گیری در فشار پایین‌تر باعث می‌شود که ترمز کوتاه‌تر باشد که باعث می‌شود ترمز به درستی تنظیم شده باشد، در حالی که ممکن است تنظیم نشده باشد. همیشه از گیج تست کالیبره شده استفاده کنید و فشار سیستم را قبل از اندازه گیری ضربه تایید کنید.

نادیده گرفتن سایش ترمز پایه

یک تنظیم کننده شل که مرتباً از تنظیم خارج می شود - که نیاز به تنظیم مجدد مکرر دارد - تقریباً همیشه نشانه فرسوده شدن اجزای ترمز فونداسیون است، نه تنظیم کننده معیوب. تعویض تنظیم کننده بدون رفع سایش زیرین مشکل را حل نمی کند و باعث هدر رفتن قطعات و نیروی کار می شود. هر زمان که ترمز به طور مکرر از تنظیم خارج شد، مجموعه کامل ترمز پایه، از جمله میل بادامک، بوش ها، غلطک ها، کفشک ها و پین های لنگر را بررسی کنید.

چگونه تنظیم ترمز مستقیماً بر فاصله توقف تأثیر می گذارد

ارتباط بین تنظیم لقی و عملکرد توقف واقعی تئوری نیست - قابل اندازه گیری و مستند است. تحقیقات ترمز اداره ایمنی خودرو فدرال و داده‌های بازرسی CVSA به طور مداوم نشان می‌دهد که ترمزهای بدون تنظیم یکی از اصلی‌ترین تخلفات مربوط به ترمز است که در بازرسی‌های کنار جاده‌ای مشاهده می‌شود و عدم تعادل ترمز ناشی از تغییرات تنظیم بین محورها به طور قابل توجهی فاصله توقف را افزایش می‌دهد.

هنگامی که یک یا چند ترمز در یک خودروی چند محوره تنظیم نشده باشد، نسبت به ترمزهایی که به درستی تنظیم شده اند، دیرتر در حالت توقف درگیر می شوند. ترمزهایی که ابتدا درگیر می شوند به طور نامتناسبی بیشتر از کل بار ترمز را حمل می کنند. این منجر به:

• سایش سریع تر آستر در ترمزهای درگیر اول
• تجمع گرمای بیشتر در آن ترمزها، خطر محو شدن ترمز را افزایش می دهد
• کشیدن یا خمیازه کشیدن وسیله نقلیه در هنگام ترمزهای شدید به عنوان نیروی ترمز از پهلو به پهلو ناهموار است
• فاصله توقف کلی که بیشتر از مشخصات طراحی خودرو است

یک کامیون کلاس 8 با بار کامل که با سرعت 60 مایل در ساعت حرکت می کند به حدود 335 فوت نیاز دارد تا در شرایط ایده آل با تمام ترمزها به درستی تنظیم شده و کار کند. مطالعات نشان داده اند که ترمزهای بدون تنظیم می توانند 20 درصد یا بیشتر به مسافت توقف در شرایط مشابه اضافه کنند. - قبل از توقف وسیله نقلیه، 67 فوت یا بیشتر بیشتر است. در سرعت بزرگراه، این تفاوت تفاوت بین توقف کنترل شده و برخورد است.

الزامات روانکاری برای تنظیم کننده های شل

یک تنظیم کننده شل که به درستی تنظیم شده باشد اما به اندازه کافی روغن کاری نشده باشد، تنظیم خود را حفظ نمی کند و در طول زمان عملکرد قابل اعتمادی ندارد. پین محوری تنظیم کننده و مکانیزم چرخ دنده حلزونی داخلی نیاز به گریس کاری منظم دارند. اکثر سازندگان یک گریس شاسی مبتنی بر لیتیوم یا مولوی را مشخص می کنند که با مشخصات NLGI Grade 2 مطابقت دارد.

اتصالات گریس معمولاً بر روی بدنه تنظیم کننده شل و در پین clevis قرار دارند که تنظیم کننده را به میله فشاری متصل می کند. فواصل روغن کاری بسته به سازنده متفاوت است، اما معمولاً در محدوده هر 25000 تا 50000 مایل برای کاربردهای خارج از جاده یا هر 3 ماه برای خودروهایی که در شرایط سخت کاری مانند ساخت و ساز، معدن، یا استفاده مکرر خارج از جاده کار می کنند، کاهش می یابد.

علائم روانکاری ناکافی عبارتند از:

• چرخش دنده حلزونی سفت یا دشوار در هنگام تنظیم دستی
• زنگ زدگی یا خوردگی قابل مشاهده روی بدنه تنظیم کننده یا سنجاق کلویس
• تنظیم نامنظم ترمز - تنظیم کننده به طور متناقض بین فواصل بازرسی به جلو یا عقب می رود
• تنظیم کننده خودکار شلی که پس از اعمال مکرر ترمز، عملکرد مناسب را حفظ نمی کند

تنظیم کننده های خودکار شلی که به نظر می رسد مسدود شده یا به روانکاری پاسخ نمی دهند، باید به جای اجبار تعویض شوند. اعمال نیروی بیش از حد به یک تنظیم کننده خودکار ضبط شده برای بازکردن دستی آن می تواند به طور دائم به کلاچ داخلی آسیب برساند و عملکرد خودکار را غیرفعال کند.

مقایسه: تنظیم کننده های دستی در مقابل خودکار شل

درک تفاوت‌های بین تنظیم‌کننده‌های لقی دستی و خودکار به مدیران تعمیر و نگهداری و مالک-اپراتورها کمک می‌کند تا درباره برنامه‌های تعمیر و نگهداری سیستم ترمز و پروتکل‌های بازرسی تصمیم‌گیری آگاهانه بگیرند.

انطباق با مقررات و استانداردهای بازرسی

انطباق با تنظیم ترمز از طریق دو کانال اصلی اعمال می‌شود: بازرسی‌های کنار جاده‌ای FMCSA که توسط افسران اجرایی انجام می‌شود و بازرسی‌های دوره‌ای خودرو که طبق مقررات ایالتی الزامی است. درک آنچه که بازرسان به دنبال آن هستند به عملیات تعمیر و نگهداری کمک می کند تا به طور مداوم مطابقت داشته باشند.

ضوابط استاندارد خارج از سرویس آمریکای شمالی اتحاد ایمنی خودروهای تجاری (CVSA) شرایطی را تعریف می کند که تحت آن یک وسیله نقلیه باید فوراً به دلیل نقض ترمز از خدمت خارج شود. برای مسائل تنظیم کننده شل، معیارهای مربوطه عبارتند از:

• سکته فشاری بیش از حداکثر حد مجاز برای اندازه محفظه نصب شده است
• تنظیم کننده شل یا از دست رفته - تنظیم کننده ای که بیش از 1/4 اینچ اندازه گیری شده در سوراخ سنجاق با ترمز آزاد شده حرکت می کند معیوب در نظر گرفته می شود.
• ترک خوردگی، شکستگی یا از دست رفتن اجزای مجموعه تنظیم کننده شل
• تنظیم کننده شل خودکار غیرفعال - ASA که برای وارد کردن مشخصات به تنظیم دستی نیاز دارد، غیرفعال در نظر گرفته می شود و یک مورد خارج از سرویس است.

داده‌های هفته ایمنی ترمز CVSA در سال‌های اخیر به طور مداوم نشان می‌دهد که تخلفات تنظیم ترمز - از جمله تنظیم‌کننده‌های شلی خارج از تنظیم - سهم قابل‌توجهی از تمام سفارش‌های خارج از سرویس مربوط به ترمز را تشکیل می‌دهند. در سال 2022، تخلفات تنظیم ترمز جزو پنج تخلف بزرگی بود که در بازرسی های ترمز هدفمند مشاهده شد و بر درصد قابل اندازه گیری خودروهای تجاری بازرسی شده تأثیر گذاشت.

حفظ تنظیم مناسب ترمز نه تنها یک الزام ایمنی است، بلکه یک الزام انطباق با عواقب مستقیم مالی و عملیاتی در صورت نادیده گرفتن است. یک سفارش خارج از خدمت می‌تواند بار را به تأخیر بیندازد، بررسی دقیق بازرسی را افزایش دهد، و بر امتیاز CSA شرکت مخابراتی تأثیر بگذارد، که بر نرخ‌های بیمه و واجد شرایط بودن برای قراردادهای خاص تأثیر می‌گذارد.